Gemeente De Panne

Tentoonstellingen 2005

Fotografieproject met kunstfotograag Etienne Rotsaert
Gemeentehuis, van 1 januari tot 31 december 2005.

Een ‘rare tiep’! Etienne beweegt zich tussen de realiteit en zijn eigen denkbeelden, hij zoekt, hij balanceert ertussen. Samen met Marleen, zijn partner-model, zet hij zijn 'space-odyssee' door de wereld verder. Met zijn onafscheidelijke, analoge camera schiet hij treffende beelden om zijn ideeën te visualiseren. Digitale fotografie vindt hij meer geschikt voor andere doeleinden. Niet voor de zwart-witkunstfotografie. De doka is de andere wereld, het medium waarin hij zijn latente beelden creatief bewerkt.
De dienst Cultuur heeft beslist zijn waardevolle creaties verder te exposeren in de wintertuin van het gemeentehuis. Tweemaandelijks hangt er een andere kunstfoto van Etienne. De bijbehorende tekst suggereert de diepere zin.
Na vijf jaar besteedt de dienst Cultuur in cultuurhuis De Scharbiellie in juli een overzichtstentoonstelling aan het project.

Francine Kempgens (vrije grafiek) & Luc Ledene (sculpturen)
Cultuurhuis De Scharbiellie, van 19 maart tot 17 april 2005.

Voor de tweede keer brengt de dienst Cultuur in cultuurhuis De Scharbiellie een plaatselijke amateurkunstenaar samen met een professionele kunstenaar uit de regio. Francine Kempgens uit De Panne beantwoordde enthousiast de uitnodiging om haar minder gekende kunstzinnige vrijetijdsbesteding op te stellen naast de sculpturen van beeldhouwer Luc Ledene uit Eggewaartskapelle. De uitdaging van deze tentoonstelling bestaat niet uit een confrontatie van hun werk, maar hoopt een dialoog tussen beide kunstenaars tot stand te kunnen brengen.
Francine Kempgens is afkomstig uit Brussel. Na haar leven gewijd te hebben aan haar gezin, zocht zij gedurende 17 jaar geduldig en gepassioneerd haar weg in de wereld van de vrije grafiek. Haar intensieve arbeid aan kunstacademies in West-Vlaanderen, gesteund door drie Gentse professoren (Rik De Keyzer, Lieve Noreille en Kathleen Van Houtte), liet haar toe zich te ontplooien door de creatie van non-figuratieve werken die het gewone overstijgen. Naast haar voortdurende esthetische zoektocht, streeft zij naar het uitdrukken van beleving, gevoelens en enthousiasme, bovendien versterkt door voorbije en huidige emoties.
Luc Ledene volgde binnenhuisarchitectuur aan het Stedelijk Instituut voor Technisch Onderwijs in Mechelen en beeldhouwen aan het Sint-Lucasinstituut in Gent. Luc Ledene vindt zijn inspiratie voornamelijk in naakten, torso’s, de mannelijke hoekige vormen tegenover de vrouwelijke rondingen, die hij tot geritmeerde constructies metamorfoseert. Wat overheerst is de ontroerende natuurlijkheid van de beweging, de sobere kracht van de uitdrukking en de sierlijkheid van de lijn. Voor hem is het menselijk lichaam geen oord van ellende. Eerder een erotische gloed, die niets aanstootgevends heeft, maar bezield wordt door de adem van de poëzie.

S.O.S. Erfgoed in Gevaar (5-art)
Gemeentehuis, van 16 april tot 28 mei 2005.
De Erfgoeddag van zondag 17 april stond in het teken van ‘Gevaar!’. Het fenomeen gevaar heeft een dubbel effect op mensen. Men heeft er schrik voor en is er voor op zijn hoede. Tegelijkertijd oefent het ook een grote aantrekkingskracht uit en wekt het nieuwsgierigheid op...

5-art slaat daarom voor de derde keer de handen in elkaar op Erfgoeddag en pakt uit met een boeiende tentoonstelling over allerhande rampen, gaande van stormen, branden en overstromingen tot de twee wereldoorlogen, die het erfgoed in de loop van de 20ste eeuw in de Westhoekgemeenten, soms erg grondig, soms eerder beperkt, hebben geteisterd.
De gebrachte tentoonstelling was het resultaat van heel wat opzoekingswerk en was opgebouwd rond drie grote thema's: calamiteiten, sluipend gevaar met betrekking tot het materieel erfgoed en verdwijnend immaterieel erfgoed. Bovendien evalueerde deze tentoonstelling, legde ze de vinger op de wonde, keek ze vooruit en wees ze op alternatieven.
Calamiteiten, immaterieel en materieel erfgoed vormen immers het geheugen van onze maatschappij, van onze beschaving. Beschadiging en verlies van deze cultuurgoederen betekent een stukje geheugenverlies voor de huidige en toekomstige generaties. 5-art hoopt met deze tentoonstelling het brede publiek voor het belang van de zorg voor ons erfgoed te sensibiliseren, vandaag en morgen.

Fotorealisaties ‘On the road’. Kunstfotograaf Etienne Rotsaert in beeld en woord
Cultuurhuis De Scharbiellie, van 2 juli tot 31 juli 2005.

Tempus fugit... Op 1 april 2000 startte een fotografieproject met kunstfotograaf Etienne Rotsaert in de wintertuin van het Pannese gemeentehuis. Een nieuw idee was geboren: het publiek tweemaandelijks confronteren met een zwart-witkunstfoto, begeleid door een tekst.
Al decennialang reist Etienne door de wereld met open ogen en gemoed. Beelden, gekoppeld aan ideeën en gevoelens, ontroeren hem op die zwerftochten. Hij vertaalt ze naar analoge zwart-witfoto's in zijn héél persoonlijke stijl. De mens in het landschap - in brede zin te begrijpen! - draagt zijn voorkeur weg. Soms ligt het accent meer op de mens, soms eerder op het landschap. Op 1 april 2005 zijn 30 beelden met tekst in de wintertuin gepresenteerd. Tijd om ze samen te brengen in een tentoonstelling.

Francis Brichet
Gemeentehuis, van 15 juli tot 13 augustus 2005.

Francis Brichet (°1946 - †2013) was een schilder-graficus die in De Panne woonde en werkte. Hij volgde les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Brussel (grafiek en decoratieve en monumentale schilderkunst). Later gaf hij er ook meer dan 20 jaar les in de grafische kunst. Hij werd, toen hij nog heel jong was, al begeesterd door het surrealisme. Zijn oeuvre verkent de verschillende kronkels van het onderbewustzijn door een wereld te creëren bevolkt met hybride en enigmatische wezens en vormen, die elkaar tarten of negeren. Een wereld die twijfelt tussen droom en nachtmerrie, tussen tederheid en geweld, tussen licht en duisternis. Net zoals zijn leven. De verkenning van het met symbolen beladen universum, die deze artiest creëert met een ongeëvenaard technisch meesterschap en een geraffineerde chromatiek leidt ons naar het hart van een bevreemdend, maar tegelijk ook boeiend innerlijk landschap.

Rituelen van kwetsbaarheid (Eddy Walrave en Jean-Pierre Zinjé)
Cultuurhuis De Scharbiellie, van 5 augustus tot 25 september 2005.

Met de subtiliteit en de gevoeligheid van een dichter bereiken Eddy Walrave en Jean-Pierre Zinjé in de tentoonstelling ‘Rituelen van kwetsbaarheid’ (genoemd naar een dichtbundel van Fernand Florizoone) een uiterste graad van creativiteit.
In het oeuvre van Eddy Walrave ligt de beleving van de realiteit aan de basis van een geestelijke transfiguratie die op een subtiele wijze in beelden vertaald wordt. Nochtans is het meestal een bloemrijke beeldspraak uit een boek, een puntig vers of een pakkende zin uit een liedjestekst, die de vonk op de steen doen overslaan. Zijn abstractie verkent diepere waarheden, in harmonie met het eigen, innerlijke temperament. In een gestolde vorm geeft hij aan een gebroken vriendschap of een gestrande liefde een universele dimensie. Eenvoudig en gecondenseerd, geeft het zijn mysterie langzaam prijs.
Jean-Pierre Zinjé fascineert door een verbluffende techniek. Zijn werken getuigen van liefde voor de Noordzee, het vrouwelijk schoon, het mysterieuze en de poëzie. In aquarel poogt hij ons het eeuwige mysterie van het water - nu eens teder, dan weer onstuimig - te ontsluieren. Hij brengt in een vitaal impressionistische stijl de intuïtieve neerslag van wat hij emotioneel in zijn leefwereld ervaart. ‘Il adore la femme’, ook uitgepuurd en beheerst blijven zijn vrouwelijke naakten, odes aan de levenslust en aan het zonnige karakter van wat ons omringt of wat wij ons verbeelden.
Beide kunstenaars streven in feite naar een harmonie tussen realiteit, verbeelding en poëzie, en houden zich in hun oeuvre aan het vastleggen van impressies. Als Eddy en Jean-Pierre samenkomen, dan maken zij een gedicht. Soms met woorden…, meestal zonder.

Jean-Jacques de Grave (1923-2002)
Gemeentehuis, van 19 augustus tot 1 oktober 2005.

Jean-Jacques de Grave volgde een kunstopleiding aan Sint-Lucas in Gent (onder leiding van broeder Alfred en Gerard Hermans) en aan Ter Kameren in Brussel. Leraren als Joris Minne, Oscar Jespers en Jozef Cantré hadden een grote invloed op zijn werk. Hij bleef tot 1952 in contact met de kunstenaars van de Cobrabeweging. Jean-Jacques de Grave was medestichter van de Groepen ‘Idee’ en ‘Grafis 50’. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en ontving talrijke internationale onderscheidingen.
Het grafische oeuvre van Jean-Jacques de Grave straalt sereniteit en poëzie uit. Essentieel in al zijn zwart-wit prenten zijn het contrast, de lapidaire uitdrukking, de onmiddellijke herkenbaarheid, de lichtelijk archaïserende voorstelling en het vinnige ritme. Hij is de pure graficus. Hij is de man van de levende lijn, die trilt van ritmische bewogenheid. Met zijn eigen techniek schept hij composities die door de sfeer die hij er weet in te leggen, een zeer persoonlijke taal spreken.

Tentoonstelling Vrijmetselarij
Gemeentehuis, van 28 oktober tot 12 november 2005.

Met de iconografische tentoonstelling 'Vrijmetselarij' wil de Willemsfonds-afdeling Veurne-De Panne de maçonnerie uit de taboesfeer halen. Door haar intrinsieke beslotenheid wordt de vrijmetselarij geconfronteerd met veel onbegrip. Wat zich niet laat kennen is vaak onbemind. Ze is niet geheim, wel worden de leden niet publiek bekend gemaakt. De maçonnerie is een initiatiek genootschap dat vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid hoog in het vaandel draagt. Tevens is het conviviaal en wordt het vrije denken gestimuleerd. Maatschappelijke en politieke problemen laten maçons niet onberoerd, waardoor een stuk sociaal engagement ontstaat. Soms lopen ze vooruit op hun tijd, soms hinken ze de ontwikkelingen achterna, zelden echter zijn ze onverschillig.
De tentoongestelde panelen zijn een keuze uit de zeer grote tentoonstelling ‘Van Wijsheid met Vreugd gepaard’ die in Gent plaatsvond van 3 oktober 2003 tot 4 januari 2004. Naast de ontstaansgeschiedenis en evolutie, worden ook foto’s van maçonnieke symbolen en juwelen, van de verschillende graden en van oude en nieuwe werkplaatsen tentoongesteld.

Tentoonstelling De Provincie West-Vlaanderen en het beheer van de buurtwegen, 1800-heden
Cultuurhuis De Scharbiellie, van 29 oktober tot 4 december 2005.

Op 10 april 1841 kwam er een wet die moest instaan voor de goede toegankelijkheid en bruikbaarheid van de buurtwegen. Door deze wet werden de buurtwegen voor de eerste maal in kaart gebracht. Deze cartografische onderneming leverde voor West-Vlaanderen 241 ‘atlassen van de buurtwegen’ op. De 241 kaartenboeken, bewaard in het Provinciaal Archief, werden tussen 2001 en 2003 gerestaureerd.
Buurtwegen hadden zowel een economische als sociale betekenis. Oorspronkelijk ging het vooral om zandwegen, later werden de wegen verhard. De Provincie hield toezicht op de staat en het onderhoud, subsidieerde verbeteringswerken en ijverde op nationaal vlak voor goede wet- en regelgeving terzake. Nu is er weer meer aandacht voor de kleinere landelijke wegen: hun cultuur-historische en ecologische waarde wordt onderkend en ze worden geherwaardeerd in het kader van toerisme en recreatie. De tentoonstelling en het begeleidende tekstboek willen niet alleen de atlassen onder de aandacht brengen, maar ook het belang van de buurtwegen en het aandeel van de Provincie in de ontwikkeling ervan, zowel in het verleden als in het heden.

Jerry Heymans
Cultuurhuis De Scharbiellie, van 17 december 2005 tot 8 januari 2006.
Jerry Heymans (°1973) woont en werkt in het Gentse. Onder invloed van doka-experimenten met zwartwitfotografie ontstonden in 1998 een reeks schilderijen op zwarte panelen. Sindsdien is de passie voor de minimalistische aanpak door gebruik van enkel wit op zwarte dragers gebleven. Uitzonderlijk werd wit door rood vervangen. In 2003-2004 maakte hij een reeks zwarte monochrome werken. Jerry Heymans werkt ook nog steeds met fotografie en bouwt installaties.
Citaat: "Het gaat er mij vooral om om visueel te bevreemden. Een esthetisch probleem creëren dat een toegang kent die door iedere toeschouwer persoonlijk wordt ervaren. De beelden vertellen geen eenduidig verhaal, dragen geen concept. Noch zijn ze expressionistisch. Noem het eventueel poëzie, maar dan wel de poëzie van het amorfe en van het extreme. Van zowel de tederheid als de wreedheid die ons 'zijn' beheersen".

Contact

Cultuur

adres

Zeelaan 21
8660 De Panne

 

tel.
058-42 97 53
e-mail
cultuur@depanne.be
vcard
Digitaal visitekaartje

Openingstijden

Van maandag tot en met vrijdag van 09.00u tot 12.00u.

De dienst is gesloten op volgende dagen:

1 januari 2019
2 januari 2019: gesloten
21 april 2019
22 april 2019
1 mei 2019
30 mei 2019
9 juni 2019
10 juni 2019
11 juli 2019
21 juli 2019
15 augustus 2019
1 november 2019
2 november 2019
11 november 2019
15 november 2019
25 december 2019
26 december 2019