Gemeente De Panne

Tentoonstellingen 2003

Fotografieproject met kunstfotograaf Etienne Rotsaert
Gemeentehuis, van 1 januari tot 31 december 2003.
Etienne Rotsaert is reeds voor het derde jaar te gast in de wintertuin van het gemeentehuis. De dienst Cultuur vroeg hem met zijn project door te gaan: tweemaandelijks een andere zwartwitkunstfoto exposeren. Reizen en fotograferen zijn essentieel in Etiennes leven. Periodiek worden hij en zijn vrouw Marleen overmand door een onweerstaanbare drang om hun vaste stek te verlaten. Zichzelf terugvinden betekent ‘herbronnen’. De begeleidende tekst sluit aan bij de diepere zin van het werk. Technisch kunnen en materiaal zijn voor hem slechts een basismiddel om zijn erg persoonlijke visie uit te drukken. Ondergedompeld in kosmische leegte en desolaatheid, world-wide, voelt hij zich in staat te creëren. Zo vervolgt Etienne de zwerftocht naar zijn waarheid.

Oost west, thuis best. - Julius Collen Turner en de zee
Gemeentehuis, van 22 maart tot 21 april 2003.
Een niet alledaagse kunstenaar: portrettist, graficus en kunstschilder Julius Collen Turner. Julius Collen Turner werd op 20 augustus 1881 geboren te Schiefelbein in Pommeren (D). Hij woonde in Berlijn, waar hij in 1927 huwde met de Oostendse Aline Höche. Als uitmuntend turnleraar gaf hij onder andere les in het degenschermen, maar door een snijwonde aan zijn linkerarm schakelde hij over naar het beroep van kunstenaar. Van kindsbeen af begaafd in het tekenen, volgde hij les aan de Hochschule für Bildende Künste in Berlijn, waar hij in verband met zijn oorspronkelijk beroep, de bijnaam van ‘der Turner’ kreeg. In 1936 verliet hij Duitsland met als bestemming Oostende, de thuishaven van zijn schoonfamilie. Julius Collen Turner overleed er op 27 november 1948. Door de zeer gevarieerde en uitgebreide onderwerpskeuze brengt zijn werk ons een weergaloos beeld, een getuigenis van een halve eeuw Europese geschiedenis. In deze tentoonstelling aanschouwen we mens en zee, van Oostzee, Noordzee en Middellandse zee, door een fijne impressionistische bril.

Ku(n)stproject ‘2003 Beaufort’
Van 6 april tot 28 september kon men aan de kust het hedendaagse kunstevenement 2003 Beaufort: kunst aan zee beleven. Onze kust was zes maanden lang het schouwspel van talrijke hedendaagse multidisciplinaire kunstevenementen. 2003 Beaufort heeft de zee en het leven aan zee als leidmotief en speelt zich af op verschillende plaatsen.

  • Marines in Confrontatie
    Enerzijds presenteert het PMMK (Provinciaal Museum voor Moderne Kunst in Oostende) de schitterende tentoonstelling Marines in Confrontatie. Zeegezichten van hedendaagse kunstenaars worden er in confrontatie gebracht met marines van illustere voorgangers zoals William Turner, Gustave Courbet, Claude Monet, James Ensor, Constant Permeke, Leon Spilliaert, Jean Brusselmans, Paul Maas en Henri-Victor Wolvens. Een tentoonstelling van wereldformaat.
  • Triënnale voor hedendaagse kunst aan zee in De Panne
    Anderzijds worden de kustgemeenten tijdens de Triënnale voor hedendaagse kunst aan zee overspoeld met tientallen kunstwerken. Gerenommeerde hedendaagse kunstenaars, uit binnen- en buitenland, verrichten diverse artistieke ingrepen in openlucht, op stranden, dijken, pleinen en straten. Bakens, projecten en billboards voeren je mee naar gekende en minder gekende plekjes aan zee. De Panne is één van de negen kustgemeenten die gedurende zes maanden gastvrouw mag zijn van deze unieke hedendaagse kunsthappening. Samen met Willy Van den Bussche, commissaris-generaal van het project, gingen we op zoek naar de meest karakteristieke plaatsen waarop kunstenaars konden inspelen. De Panne verwelkomt vier belangrijke tenoren uit de hedendaagse kunstwereld: de Duitser Elger Esser, de Engelsman Antony Gormley, de Nederlander Gerhard Lentink en de Belg Didier Mahieu.
  • De billboards van Elger Esser: ‘Visitez les dunes’ en ‘Glaner des coquillages’
    Elger Esser liet zijn keuze vallen op zowel het strand als de duinen voor het plaatsen van zijn billboards Visitez les dunes (ter hoogte van het zeilwagencentrum) en Glaner des coquillages (ter hoogte van het beeld van Pier Kloeffe). Schatplichtig aan de 17de-eeuwse landschapsschilderkunst, laat hij zich leiden door het spel van wolken en water. Mensen zijn uiterst zeldzaam in Essers weidse landschappen. De horizon lijkt op het eerste gezicht saai en zonder kracht, maar voor Elger Esser is deze horizon het symbool van een dieperliggende realiteit. De werken bevatten een nostalgische stilte, die een onwezenlijke, tijdloze dimensie oproept. De foto’s lijken vage herinneringen aan een ver verleden. Voor De Panne is hij zich sterk bewust van de nostalgie van de belle-époqueperiode uit het begin van de twintigste eeuw, toen het kusttoerisme nog elitair en Franssprekend was. Zijn foto’s lijken dan ook vergeeld en lichtelijk vergaan, net als de postkaarten van toen.
  • Het baken van Antony Gormley: ‘Another Place’
    Bij Antony Gormley speelt het uitgestrekte strandlandschap van De Panne de hoofdrol. Monumentaal in ruimtebeleving turen honderd ijzeren afgietsels naar de golven van de zee en meedeinend op het getij verdwijnen en herrijzen zij steeds weer opnieuw. Stil en ingetogen, los van elke aardse realiteit, lijken ze een eigen bestaan te leiden. Hiermee geven ze uitdrukking aan de zoektocht naar hun eigen-ik. De indrukwekkende sculpturen hebben als basismateriaal en vertrekpunt het lichaam van de kunstenaar zelf. Wanneer Gormley ze in de natuur plaatst, stelt hij de vraag naar onze relatie met de natuur. Het lichaam van een mens tegenover de krachten van de natuur, een mensenleven tegenover de kosmische tijd. Another Place refereert aan Caspar David Friedrichs schilderij Der Mönch am Meer (ca. 1809), waaruit de nietigheid van de mens tegenover het landschap – de uitgestrektheid van het strand, de zee en de lucht – duidelijk wordt. In De Panne komen bij hoogwater een aantal beelden tot aan hun knieën onder water te staan, andere tot aan hun middel, nog andere tot aan hun schouders. Enkelen blijven ook volledig uit het water en staan dus enkel op het droge zand. Overdag versmelten de beelden in het globale strandbeeld, maar bij valavond vallen ze des te meer op. Elk beeld staart naar de horizon, dromend van het Beloofde Land.
  • Het project van Gerhard Lentink: ‘Christophorus’
    Ter hoogte van de E. Verhaerenlaan verrijst de monumentale gestalte Christophorus van Gerhard Lentink. Het gaat om een wadende jongeling, een in zijn frontaliteit kouros-achtige verschijning, vijfmaal levensgroot. De tors van deze jongeling is echter getransformeerd tot een zetel. Daarmee wordt dit beeld een compacte afspiegeling van de Christophorus-figuur, de legendarische reus die pelgrims over een wijde, gevaarlijke rivier droeg. De keuze voor de Christophorus-figuur werd ingegeven door de complementariteit in karakter met de zeekust. De kust in de hoedanigheid van veranderlijk overgangsgebied tussen land en water, tussen vast en vloeibaar, de grillige begrenzer tussen twee elkaar uitsluitende tegenpolen. En daarnaast de Christophorus als de grote grensoverschrijder, als de begeleider van een ‘rite-de-passage’, de rituele onherroepelijke overgang van het ene naar het andere domein.

De tentoonstelling van Didier Mahieu: ‘Intrusion’
Villa ‘Le Chalutier’
Nostalgie verbonden aan de herinnering vinden we bij Didier Mahieu op een ingrijpend romantische manier. Te meer omdat hij zijn werk zwaar emotioneel linkt aan een onbepaalde fictieve persoon, die hij binnenbrengt in het huis en atelier van kunstenaar Louis Van den Eynde (1881-1966). Villa ‘Le Chalutier’ in belle-époquestijl in de Dumontwijk, wordt het decor van zijn interactieve artistieke interventie. De werken van Mahieu hebben steeds een poëtische dimensie. Datgene wat dreigt te verdwijnen (momenten, emoties en sporen uit het leven) registreert hij en legt hij vast. Zijn werken zijn opgebouwd uit transparante lagen op doorleefd, perkamentachtig Japans papier. In hun lichte grijze en gelige tinten en hun schijnbare broosheid, stralen ze een mysticisme uit. Het dagelijkse leven van een jonge vrouw wordt in villa ‘Le Chalutier’ in de war gebracht door het binnenvallen van een natuurelement in haar leven: de wind. Zij probeert haar integriteit, gesymboliseerd door haar haar, te bewaren. Ze verzet zich, tenslotte laat ze zich verleiden. De reis in dit huis, éénmaal de deur voorbij, loopt door vijf plaatsen.

De Panne – Adinkerke verzamelt
Gemeentehuis, van 19 juli tot 7 september 2003.
De Panne beschikt over een ongelooflijk rijk cultureel patrimonium. Een modernistisch gemeentehuis, een beeldbepalend stadsgezicht met woningen in cottagestijl, rijk versierde kerkinterieurs, een beschermd constructiewerkhuis van landbouwmachines, maar ook particuliere zolders, die uitpuilen van waardevolle voorwerpen. De tentoonstelling ‘De Panne – Adinkerke verzamelt’ met plaatselijke verzamelaars en verzamelingen, vertegenwoordigt een onuitputtelijke rijkdom en illustreert de geschiedenis van een gemeenschap en van de individuen die er deel van uitmaken. Waarom wordt er verzameld? Het simpelste antwoord op deze vraag: “Omdat verzamelen gewoon leuk is.” Het is een hobby, waarbij de verzamelaar voortdurend op zoek gaat naar iets dat hij nog niet heeft. Deze tentoonstelling is een ideale gelegenheid voor ons allemaal om op verkenning te gaan, ongekende mensen en dingen te ontdekken en er ons eigen verhaal aan toe te voegen.

De strandcabines in De Panne - Foto’s van Annie van Gemert (NL)
Gemeentehuis, van 19 juli tot 7 september 2003.

Annie van Gemert (°1958) volgde de opleiding grafische vormgeving aan de kunstacademie in Utrecht en opleidingen fotografie aan de Academie St. Joost in Breda en de AKI in Enschede, waar zij in 1990 afstudeerde. Annie is documentair fotograaf en heeft een voorkeur voor langlopende projecten. Haar werkterrein ligt in Nederland en Vlaanderen. In 1991 werd zij genomineerd voor de Prix de Rome, de staatsprijs voor jonge Nederlandse kunstenaars.
De fototentoonstelling ‘De strandcabines in De Panne’ vertelt het verhaal van een langzaam verdwijnende wereld. In de foto’s zijn historische elementen zichtbaar, die nog iets vertellen over hoe het er vroeger uitzag. Zoals af en toe een oude villa tussen de moderne appartementen, de nostalgische kleuren van de cabines en de namen op de huisjes, die verwijzen naar vervlogen tijden. Iedereen anders, maar braaf in de rij. Of is het net omgekeerd? De strandcabines in De Panne: exotische taferelen in een badplaats van herinneringen.

Retrospectieve André Coffyn (1908, Ieper - 1993, Koksijde)
Gemeentehuis, van 13 december 2003 tot 17 januari 2004.
De kunstenaar André Coffyn hield aan geen enkele academische opleiding vast. Alleen, in de stilte van zijn atelier, ontdekte hij zijn roeping als schilder. Zijn zoeken naar het beeldende karakter van de kunst dreef hem naar de kust, waar hij zich definitief vestigde. Hij hield ervan het leven van de zee te vertolken, haar sfeer, haar grillen, haar toorn en haar kalmte. In elk van zijn doeken drukte de schilder op zelfverzekerde wijze het specifieke licht van de kust uit, een licht dat door een heiige lucht werd bevrucht. Later richtte André Coffyn zich meer naar het surrealisme, het fantastische en alles wat de onmiddellijk zichtbare en merkbare werkelijkheid te boven gaat. Een samengestelde kunst, waar de werkelijkheid bovenzinnelijk was en waar de schijn der dingen zich niet meer tegen het verdichtsel verzette. André Coffyn exposeerde in binnen- en buitenland en ontving talrijke internationale onderscheidingen.

Contact

Cultuur

adres

Zeelaan 21
8660 De Panne

 

tel.
058-42 97 53
e-mail
cultuur@depanne.be
vcard
Digitaal visitekaartje

Openingstijden

Van maandag tot en met vrijdag van 09.00u tot 12.00u.

De dienst is gesloten op volgende dagen:

1 januari 2019
2 januari 2019: gesloten
21 april 2019
22 april 2019
1 mei 2019
30 mei 2019
9 juni 2019
10 juni 2019
11 juli 2019
21 juli 2019
15 augustus 2019
1 november 2019
2 november 2019
11 november 2019
15 november 2019
25 december 2019
26 december 2019