Gemeente De Panne

Raymond van het Groenewoud

Raymond van het Groenewoud.jpg

Raymond van het Groenewoud is een Belgische zanger, gitarist en pianist. Zelf noemt hij zich eveneens tekstdichter, filosoof en clown. Zijn teksten zijn soms opgewekt, dan weer droevig of filosofisch.
Hij staat vooral bekend om de hits Meisjes, Vlaanderen boven, Je veux de l'amour, Chachacha, Brussels by Night, Liefde voor muziek en Twee meisjes.

Raymond van het Groenewoud debuteerde in het begin van de jaren 1970 als gitarist bij Johan Verminnen. In 1972 vormde hij de groep Louisette met Erik Van Neygen, Johnny Dierick en Eddy Verdonck. Hij droeg ook bij tot het album Vogelenzang, 5 van Jan De Wilde. Onder het pseudoniem Raymond Lolandson schreef Raymond de titel-track Ritual, te vinden op het gelijknamige album uit 1971 van Nico Gomez And His Afro Percussion Inc.
In 1973 verscheen zijn debuutalbum Je moest eens weten hoe gelukkig ik was. Maria, Maria, ik hou van jou is sterk beïnvloed door de Britse rockmuziek uit die periode. Andere liedjes waren Bleke Lena en Mijnheer de postbode. Zijn tweede album Ik doe niet mee (1975) bevatte liedjes als Ik wil de grootste zijn en het poëtische Gelukkig zijn. In 1977 kwam zijn album Nooit meer drinken uit. Meisjes is nog steeds een van de populairste Vlaamse rocknummers. Van 1978 tot 1981 werkte Raymond van het Groenewoud met zijn begeleidingsgroep De  Centimeters. In 1978 maakte hij het liedje Vlaanderen boven, dat in 2002 verkozen zou worden tot officieel Vlaams feestlied. Meer hits volgden: Trek het je niet aan, Je veux de l'amour en Chachacha. Ondertussen bouwde hij een stevige live-reputatie op. Hij stond op het podium van Torhout-Werchter in 1978 en 1979 en NEKKA in 1978.

In 1980 verhuisde hij naar Brugge en brak ook in Nederland door, met een optreden op het Pinkpopfestival. Dat jaar speelde hij ook een gastrol als conducteur in de film De Witte van Sichem. In 1983 verzorgde hij de soundtrack van Brussels by Night. In hetzelfde jaar speelde hij ook een hoofdrol in de Vlaamse film Na de liefde. In 1988 had hij een hit met het komische Intimiteit.

In de vroege jaren 1990 profiteerde hij mee van de heropleving van de Nederlandstalige pop in de beginperiode van Tien om te zien. Ik ben de man werd een succes, en het gospelachtige Liefde voor muziek werd een nummer 1-hit in België en Nederland. Dit nummer werd als uitsmijter opgenomen voor zijn verzamel-cd Meisjes: Het beste van Raymond van het Groenewoud (1990). 
In 1994 verscheen het live album De minister van Ruimtelijke Ordening, met nieuwe versies van oude liedjes, maar ook nieuwigheden als L'étranger c'est mon ami, een liedje waarmee hij protesteerde tegen de snelle opkomst van het Vlaams Blok en de onverdraagzaamheid. In de tweede helft van de jaren negentig maakte hij sobere, uitgepuurde liedjes. Twee meisjes uit het album  Ik ben God niet (1996) werd later verkozen tot het beste Vlaamse liedje door de luisteraars van de Vlaamse Radio 1.
In 1998 verscheen het album Tot morgen met liedjes als Help de rijken en In mijn hoofd. In datzelfde jaar zong hij de soundtrack van de Nederlands-Belgische film Blazen tot honderd, getiteld Ik zal jouw man zijn. Hij was van midden jaren 1990 tot en met 2005 de vaste afsluiter op de Gentse Feesten.

In 2005 liet Raymond van het Groenewoud van zich horen met het anti-Amerikaanse nummer Weg met Amerika, een protest tegen de politiek van George W. Bush en de Amerikaanse invallen in Afghanistan en Irak. Dit controversiële nummer werd niet zo geapprecieerd door een deel van de publieke opinie. Er werd een klacht ingediend bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding.
In 2008 nam hij samen met Stef Kamil Carlens ene Zita Swoon de Wappersong op. Dit protestlied over het project van de Lange Wapperbrug in Antwerpen, heeft (You gotta walk) Don't look back van Peter Tosh en Mick Jagger als melodie.

In 2010 wordt Raymond 60. Een jaar van viering en eer begint. Raymond bedankt zijn fans met een theatertournee die zijn gehele 'oeuvre' herbekijkt. Nieuwe nummers verschijnen. De fans krijgen ook een nieuwe compilatie album Omdat ik van je hou en ze krijgen een nieuw nummer Opblaaspop. Raymond schrijft samen met Martin Heylen zijn inzichtrijke interview-biografie met de naam In mijn hoofd (Interviews tussen Raymond en Martin). Een cd zit veilig in de rug van het boek en geeft ons nieuwe versies van oudere nummers en enkele nieuwe nummers. In 2011 verovert Raymond Shanghai en Beijing. Het resultaat wordt vastgelegd in een fotoboek Aan de Muur waarin zijn teksten voor de eerste keer in het Chinees zijn gedrukt. Tevens wordt er een nieuwe plaat De Laatste Rit opgenomen.
In 2013 komt de liveplaat Live in de AB uit: 13 oude hits en recente parels. In 2015 wordt de maxisingle Schandalig content uitgebracht, met daarop ook nieuwe akoestische versies van Omdat ik van je hou en Maanlicht.
In 2016 zet Raymond de groep vriendelijk aan de kant en gaat onder de noemer Kreten en gefluister alleen de baan op. Aftrap op 14 januari in de Roma. De dag erna ligt het album De Jeugd, Vertegenwoordigd in de winkel: de Jeugd van Tegenwoordig viert hiermee haar tienjarig bestaan met een reeks herwerkingen en Raymond waagt zich op geheel eigen wijze aan Deze Blanke Jongen Komt Zo Hard
Exact 40 jaar na het uitbrengen van Meisjes brengt Raymond in 2017 het nieuwe album Allermooist Op Aard uit met daarop nieuw geschreven werk, enkele opgefriste en herwerkte parels én een heel bijzondere en hedendaagse versie van Meisjes, ondertussen een van de bekendste Nederlandstalige nummers aller tijden. De aansluitende clubtour heet toepasselijk 40 jaar Meisjes. In 2018 wordt zijn succes bekroond met een MIA voor de Lifetime Achievement Award.
In 2020 wordt Raymond 70. Verrassend genoeg komt er een nieuw album uit: Speel

Bron: Wikipedia, www.raymondvanhetgroenewoud.be

             

Beluister hier Meisjes van Raymond van het Groenewoud